حلقه در گوش حبیبیم از نشان ما مپرس            خانه بر دوش غریبیم از جهان ما مپرس

عشق ما بیش از همه در روضه‌ها گل می‌کند            آتش‌افـروز جـنـونـیم از جنان ما مپرس

با دو چـشـم پُـرسـتـاره آسـمانی‌تر شویم            هـیأت ما را ببـین از بی‌کران ما مپرس

ما به لـبـیک «أَجـيـبـوا دَاعِیَ الله» آمدیم            میهـمان روضه‌ایم از میـزبان ما مپرس

سوز دل در مرثیه، میراث اجدادی ماست            دود آه ما بـبـیـن از دودمـان مـا مپـرس

با زبـان بـی‌زبـانی آه ما تـسـبـیح ماست            هم‌نـوای نوحـه‌ایم از هـمزبان ما مپرس

روزه دَقُّ الباب، اما روضه فتح باب کرد            روضه‌خوانیم از مفاتیح‌الجنان ما مپرس

سید اهل قـلـم با جـوهر خـون فاش کرد            کربلا را سِیر کن، از داستان ما مپرس

قطره قطره جمع، جمعه جمعه دریا می‌شویم            گریه گریه جمکرانیم از کران ما مپرس